Kalın Deride Burun Ucu Düşer Mi?
Herkesin gözleri önünde değişir hayat. O ilk bakış, o ilk an. Gözlerinin içine bakarken, bazen kalbinin de bir yolculuğa çıktığını hissedersin. Ama bazen, hayatın sana verdiği dersler, ne kadar hazır olursan olsan, bir anda seni beklenmedik bir şekilde yakalar. İşte ben de tam böyle bir anda, bir sabah uyanıp, “Kalın deride burun ucu düşer mi?” diye sormaya başladım.
Gençlik ve Mükemmeliyet Beklentisi
Kayseri’nin o soğuk sabahlarından biriydi. Soğuk havada insanların burun uçları biraz daha yuvarlak ve hafifçe pembeleşir. Benim de burnumda o sabah hafif bir karıncalanma vardı. Her zaman dış görünüşümle barışık olmasam da, insanın zaman zaman kendini güzel hissetmesi gerek değil mi? O gün, biraz daha dikkatle, biraz daha fazla bakarak, sanki yüzümde bir şey eksikmiş gibi hissettim. Her zaman mükemmel olmaya çalışan, tam not almak isteyen bir insandım. Ya da öyle olduğunu düşünüyordum.
Burun Ucu ve Hayal Kırıklığı
O sabah, annemle kahvaltı yaparken, aynada burnumun ucuna bakıp, “Acaba burun ucum biraz düşmüş olabilir mi?” diye sordum. Annem de, “Hayır, hiç de öyle bir şey yok, baksana gayet güzel,” dedi. Ama, bir türlü rahatlayamadım. O duygu, o hayal kırıklığı… Kalın deride burun ucu düşer mi? sorusu, her geçen dakika beynimde yankılandı.
Bazen, insanın derisi ne kadar kalın olursa olsun, kalbi de bir o kadar ince olabiliyor. İşte bu da, bazen dışarıdan, içeriye kadar gördüğümüz, düşündüğümüz o ince çizgileri değiştiriyor. Her şeyin bir şekilde mükemmel olması gerektiğini hissediyorum. Ama hayat, belki de en çok tam da bu yüzden bizi şaşırtır. Hiç ummadığımız bir anda, kendi bedenimizin ve zihnimizin bize verdiği sınavlar, birden bire ortaya çıkar.
“Bir Zamanlar… Bir Gövde ve Bir Yüz”
Bunu hatırlıyorum. Bir zamanlar her şeyin ne kadar mükemmel olduğunu düşünürdüm. Vücudum, ruhum, her şey doğru olmalıydı. Ve ben de her şeyin kontrolü altındaydım. Ama o sabah fark ettim ki, kimse her zaman mükemmel olamaz. Hatta, bazen en güzel hatalar bile en öğretici olanlar değil mi? “Düşer mi” sorusunun cevabı bende biraz daha belirsizleşti o gün.
O an fark ettim: Her şeyin düşmesi için bir sebep vardır, ama belki de düşmek de insanı insana yakın kılar. Hani bazen düşmek, daha güçlü kalkabilmenin bir yoludur, değil mi? Ama, işte bazen çok yakın olduğun şeylerin, en ince noktalarına bile dikkat etmiyorsun. Zihnindeki düşünceler o kadar hızlı akarken, bir sabah aniden kendine bakarken ne olduğunu sorgulamaya başlıyorsun.
Zamanla Düşecek Mi?
Evet, kalın deride burun ucu düşer mi? Bunu hâlâ net olarak bilemiyorum. Ama belki de derinlerde bu sorunun yanıtını bilmeye ihtiyacım yoktu. Çünkü belki de gerçekten düşmemeliydi. Aslında belki de hepimiz düşmeli ve sonra tekrar kalkmalıyız.
Hayat, ne kadar dikkatle bakarsak bakalım, bazen bizim için en güzel yerlerden geçiyor. Yalnızca bazen “kalın deride burun ucu düşer mi” diye sormak, bizi bir şeylere daha yakınlaştırabilir. Kendi mükemmelliğimizin dışında, bazen en güzel anlar, “ya ben ne kadar düşebilirim?” sorusunun peşinden gitmekte yatıyor. Bu, sana hayal kırıklığı getiriyor olabilir, ama aynı zamanda belki de sana daha gerçek bir hayatın kapılarını aralıyor.
Kendi Yüzünü Görebilmek
Belki bir zamanlar her şeyin mükemmel olmasını istiyordum. Ama o sabah, burun ucumu bir kez daha fark ettiğimde, fark ettim ki her şeyin mükemmel olmasına gerek yok. Her şeyin, hatta kendi bedenimizin bile bazen incinmeye ve kırılmaya ihtiyacı olabilir. O sabah, biraz da olsa eski düşüncelerimden sıyrıldım. Belki de düşmek, sadece bir parça daha insan olmamı sağladı.
Ve son olarak şunu düşündüm: Kalın deride burun ucu düşer mi? Aslında bunun cevabını zaman verecek. Belki de düşmesi gerekenden çok daha fazlası var. Hayatta bazen her şeyin doğru olmasına gerek yok. Ne de olsa, eksik olmak da bir tür tamlık değil mi?
Zamanla bu soruyu unutacağımı düşünüyorum ama unutmadığım bir şey var: Her düşüş, yeni bir başlangıç olabilir.